دیگر آندل نشود جای کس دیگر

دامن روح ز کردار بد آلودی

جامه را گاه زدی مشک و گهی عنبر

اندر آندل که خدا حاکم و سلطان شد

روح زد خیمه دانش، نه تن خاکی

خضر شد زنده جاوید، نه اسکندر

ز ادب پرس، مپرس از نسب و ثروت