تیره رائی چه ز جهل و چه ز خود بینی

که بتن هیچ نداری تو ز جان خوشتر

پنجه باز قضا باز و تو در بازی

وقت چون برق گریزان و تو در بستر

غرق گشتن چه برود و چه ببحر اندر

تو زیان کرده ای و باز همیخواهی

مشکت از چین رسد و دیبه ات از ششتر