سالکان پا ننهادند بهر برزن

سود باید که کند مردم سوداگر

تو نه ای مور که مرغان بزنندت ره

تو نه ای مرغ که طفلان بکنندت پر

عاقلان باده نخوردند ز هر ساغر

چه بری نام ره خویش بر شیطان

چه نهی شمع شب خود بره صرصر