صید گشته است درین گلشن خوش منظر

عقل را خوار کند دیده ظاهر بین

روح را زار کشد مردم تن پرور

چون تو، بس طائر بی تجربه خوشخوان

دامها بنگری ای مرغک آسوده

اگر از روزنه لانه بر آری سر

این کبوتر که تو بینیش چنین بیخود