عیب و نقص تو شود پستی و نقصانش

علم، پیوند روان تو همی جوید

تو همی پاره کنی رشته پیمانش

از کمال و هنر جان، تو شوی کامل

جهل چو شب پره و علم چو خورشید است

نکند هیچ جز این نور، گریزانش

نشود ناخن و دندان طمع کوته