کاش یک لحظه بدل بود غم جانش

گهری گر نرود خود بسوی دریا

ببرد روشنی لولو رخشانش

آنکه عمری پی آسایش تن کوشید

گوی علم و هنر اینجاست، ولی بیرنج

دست هرگز نتوان برد بچوگانش

وقت فرخنده درختی است، هنر میوه