بچشم عقل درین رهگذر تیره ببین

نخواست هیچ خردمند وام از ایام

که با دسیسه و آشوب باز خواهد وام

که گستراند قضا و قدر براه تو دام

هزار بار بلغزاندت بهر قدمی

که سخت خام فریبست روزگار و تو خام