ز غم مباش غمین و مشو ز شادی شاد

که سخت خام فریبست روزگار و تو خام

اگر حکایت بهرام گور می پرسی

شکار گور شد ای دوست عاقبت بهرام

که شادی و غم گیتی نمیکنند دوام

ز تخم تلخ نخورد است کس بر شیرین

ز شاخ بید نچید است هیچکس بادام