بسی است پرتگه اندر ره هوی، پروین

کدام گرسنه در سفره تو خورد طعام

چگونه راهنمائی، که خود گمی از راه

چگونه حاکم شرعی، که فارغی ز احکام

مپوی جز ره پرهیز و باش نیک انجام