ور نه بدریا نه موج بود و نه طوفان

تیه خیالت به مقصدی نرساند

راهروان راه برده اند به پایان

کشتی اخلاص ما نداشت شراعی

کعبه نیکی است دل، ببین که براهش

جز طمع و حرص چیست خار مغیلان

بندگی خود مکن که خویش پرستی