بسختی گشت همچون سنگ خارا

بیکدم باغبان را سوخت خرمن

خسک در خانه گل جست راحت

زغن در جای بلبل کرد مسکن

بباغ آن فرش همچون خزاد کن

سیه بادی چو پر آفت سمومی

گرفت اندر چمن ناگه وزیدن