رفت میباید و زین آمدن و رفتن

که نیندیشد از افسونگر و از افسون

دهر بر جاست، تو ناگاه شوی زان کم

چرخ برپاست، تو یکروز شوی وارون

نشد آگه نه ارسطو و نه افلاطون

توشه ای گیر که بس دور بود منزل

شمعی افروز که بس تیره بود هامون