دی و فردات خیالست و هوس، پروین

تا که هر دم نشود کار تو دیگرگون

آنچه مقسوم شد از کار گه قسمت

دگر آنرا نتوان کرد کم و افزون

اگرت فکرت و رائیست، بکوش اکنون