تو به خوابی، که چنین بیخبری از خود

سود خود را چه شماری که زیانکاری

ره نیکان چه سپاری که گرانباری

خفته را آگهی از خود نبود، آری

بال و پر چند زنی خیره، نمی بینی

که تو گنجشک صفت در دهن ماری