هر چه افلاک کند با تو، سزاواری

ماند آنکس که بجا نام نکو دارد

تو پس از خویش ز نیکی چه بجا داری

تا که سرگشته این پست گذرگاهی

دامن آلوده مکن، چونکه ز پاکانی

بنده نفس مشو، چونکه ز احراری

جان تو پاک سپردست بتو ایزد