بس کن ای بیخودی و سربگریبانی

ای شده سوخته آتش نفسانی

سالها کرده تباهی و هوسرانی

دزد ایام گرفتست گریبانت

صبح رحمت نگشاید همه تاریکی

یوسف مصر نگردد همه زندانی

راه پر خار مغیلان وتو بی موزه