نیست آگاه ز حکمت همه یونانی

خون دل چند خوری در دل سنگ، ای لعل

مشتریهاست برای گهر کانی

گر چه یونان وطن بس حکما بودست

کلبه ای را که نه فرشی و نه کالائیست

بر درش می نبود حاجت دربانی

زنده با گفتن پندم نتوانی کرد