که تو خود نیز چو من کشته عصیانی

کلبه ای را که نه فرشی و نه کالائیست

بر درش می نبود حاجت دربانی

زنده با گفتن پندم نتوانی کرد

کینه می ورزی و در دائره صدقی

رهزنی میکنی و در ره ایمانی

تا کی این خام فریبی، تو نه یاجوجی