شام در خلوت آلوده دیوانی

داستانت کند این چرخ کهن، هر چند

نامجوینده تر از رستم دستانی

روز بر مسند پاکیزه انصافی

دست مسکین نگرفتی و توانائی

میوه ای گرد نکردی و به بستانی

ظاهرست این که بد افتی چو شوی بدخواه