بدوش کس منه باری که خود بردنش نتوانی

به چشم از معرفت نوری بیفزای، ار نه بیچشمی

به جان از فضل و دانش جامه ای پوش، ار نه بیجانی

بکس مپسند رنجی کز برای خویش نپسندی

قناعت کن اگر در آرزوی گنج قارونی

گدای خویش باش ار طالب ملک سلیمانی

مترس از جانفشانی گر طریق عشق میپوئی