مکن فرصت تبه، غواص مروارید و مرجانی

بصحرای وجود اندر، بود صد چشمه حیوان

گناه کیست چون هرگز نمینوشی و عطشانی

برای غرق گشتن اندرین دریا نیفتادی

همی اهریمنان را بدسرشت و پست مینامی

تو با این بد سگالیها کجا بهتر ازیشانی

ندیدی لاشه های مطبخ خونین شهرت را