ز گرداب نفس ارتوانی رهیدن

به تمییز، تیغ خرد را فسانی

بسی عیبهای تو پوشیده ماند

اگر پرده جهل را بردرانی

ز گردابها خویش را وارهانی

همی گرگ ایام بر تو بخندد

که چون بره، این گرگ میپرورانی