چه حاصل از سر بی فکرت و رای

که مانند کمان فردا دوتائی

بترک حرص گوی و پارسا شو

که خوش نبود طمع با پارسائی

چه سود از دیده بی روشنائی

نهنگ ناشتا شد نفس، پروین

بباید کشتنش از ناشتائی