شامگاهان در تنور خویشتن نان داشتن

رنجبر بودن، ولی در کشتزار خویشتن

وقت حاصل خرمن خود را بدامان داشتن

روز را با کشت و زرع و شخم آوردن بشب

سربلندی خواستن در عین پستی، ذره وار

آرزوی صحبت خورشید رخشان داشتن