مرا در دامها بسیار بستند

که آبش برده خاک و باد بنیاد

نه ای تا زاشیان امن دلتنگ

نه از چوبت گزند آید، نه از سنگ

ز بالم کودکان پرها شکستند

گه از دیوار سنگ آمد گه از در

گهم سرپنجه خونین شد گهی سر