پروین، به کجروان سخن از راستی چه سود

آن پادشا که مال رعیت خورد گداست

بر قطره سرشک یتیمان نظاره کن

تا بنگری که روشنی گوهر از کجاست

کو آنچنان کسی که نرنجد ز حرف راست