افتد گذرت بسوی انبار

کردست گهی شکار ماهی

گشته است بحیله ای گرفتار

در چنگ تو مرغ صبحگاهی

بانو دهدت هر آنچه خواهی

در دیگ طمع، سرت دگر بار

آلود بروغن و سیاهی