بر بامک آشیانه خواندت

بس رفت کوه و دشت و کهسر

تا دانه و میوه ای رساندت

چون گشت هوای دهر خوشتر

بسیار پرید تا که آخر

از شاخته بشاخه ای پراندت

آموخت بسیت رسم و رفتار