ره ما را هزار رهگذر است

گر تو هفتاد قرن عمر کنی

هستیت هیچ و فرصتت هدر است

سر ما را بسر بسی سوداست

نه شما را از دهر منظوری است

نه کسی را سوی شما نظر است

همه خلق، دوستان منند