به پیش آرد این روزگار دراز

چه گویی تو ای خواجه سالخورد

چشیده ز گیتی بسی گرم و سرد

که داند که چندین نشیب و فراز

تگ روزگار از درازی که هست

همی بگذراند سخنها ز دست

که داند کزین گنبد تیزگرد