کشیدن رنج و کردن بردباری

که من گنجم، چو خاکم پست مشمار

مرا زین خاکدان تیره بردار

بس است این انزوا و خاکساری

شکستن خاطری در سینه ای تنگ

نهادن گوهر و برداشتن سنگ

فشردن در تنی، پاکیزه جانی