حاصلی کش آبیار، اهریمنست

آتش پندار را دامان زدیم

جملگی همسایه این اخگریم

پیش از آن کآبی رسد خاکستریم

سوزد ار یک خوشه، گر صد خرمنست

بار هر کس، در خور یارای اوست

موزه هر کس برای پای اوست