سوی من، دزد ره نیابد از آنک

پرده ام از حریر گلنار است

در پناه من ایمن است ز رنج

شاه، گر خفته یا که بیدار است

تا کمند افکند گرفتار است

همگی بر در منند گدای

هر چه میر و وزیر و سالار است