شبی کز چهره، برقع برگشائی

فروغ محفل شب زنده داران

ز پاکیت، آسمان را فر و پاکی

ز انوارت، زمین را تابناکی

برخسار گل افتد روشنائی

مرا خوشتر نباشد زان دمی چند

که بر گلبرگ، بینم شبنمی چند