شوم زود و آیم بدرگاه باز

که پیروز و شادان شود باز جای

مرا بویه زال سامست گفت

چنین آرزو را نشاید نهفت

بباید همی کینه را کرد ساز

که کین سیاوش به پیل و گله

نشاید چنین خوار کردن یله