خیره از من نرمیدید شما

از گل و خار، همان باید چید

این ره و رسم قدیم فلک است

که توانگر ز تهیدست برید

هر که آفت زده ای دید، رمید

به نوید و به نوا طفل خوش است

من چه دارم ز نوا و ز نوید