تو بدست دوستی، کندیش پوست

گر ببینی آن هوا و آن نسیم

بشکنی این عهد و پیوند قدیم

گفت از ما با تو هر کس گشت دوست

گر که هر مطلوب را طالب شویم

با چه نیرو بر هوی غالب شویم

چشمه نور است این آب سیاه