مجال نیست که پیمانه ای بپیمائیم

درین زمانه، فزودن برای کاستن است

فلک بکاهدمان هر چه ما بیفزائیم

خوش است باده رنگین جام عمر، ولیک

ز طیب صبحدم آن به که توشه برگیریم

که آگه است که تا صبح دیگر اینجائیم

فضای باغ، تماشاگه جمال حق است