هیچ گه عاقل نسازد خانه ای

کس نمی بیند ترا، ای پر کاه

می تنی تاری که جاروبش کنند؟

می کشی طرحی که معیوبش کنند؟

که شود از عطسه ای ویرانه ای

پایه می سازی ولی سست و خراب

نقش نیکو می زنی، اما بر آب