تا بدانی قدر وقت بی بدل

من بری گشتم ز آرام و فراغ

تو فکندی باد نخوت در دماغ

ما زدیم این خیمه ی سعی و عمل

گر که محکم بود و گر سست این بنا

از برای ماست، نز بهر شما

گر به کار خویش می پرداختی