سفینه ای که در آن فتنه بود کشتیبان

که کار کرد و شکایت ز روزگار نکرد

غبار گشت ز باد غرور، خرمن دل

چنین معامله را باد با غبار نکرد

برفت روز و شب و ره سوی کنار نکرد

مباف جامه روی و ریا، که جز ابلیس

کس این دو رشته پوسیده پود و تار نکرد