طبیب وار سوی هیچ یک گذار نکرد

کسی ز طعنه پیکان روزگار رهید

که گاه حمله او، سستی آشکار نکرد

طبیب دهر، بسی دردمند داشت ولیک

چرا وجود منزه به تیرگی پیوست

چرا محافظت پنبه از شرار نکرد

ز خواب جهل، بس امسالها که پار شدند