برو به مطبخ شه یا بمخزن دهقان

قبیله تو بسی تیره روز و ناشادند

میان کوی بخسبی و استخوان خائی

بداختری چو تو را، کاشکی نمیزادند

بشهر و قریه، بسی خانه ها که آبادند

کباب و مرغ و پنیر است و شیر، طعمه من

ز حیله ام همه کار آگهان بفریادند