گلبن ما باش و بهر ما بروی

از کریمان، از چه رو کم خواستی

نور حق، همواره در جلوه گریست

آنکه آگه نیست، از بینش بریست

هم صفا از ما طلب، هم رنگ و بوی

زارع ما، خوشه را خروار کرد

هر چه کم کردند، او بسیار کرد