تا نباشی قطره، دریا چون شوی

هم صفا از ما طلب، هم رنگ و بوی

زارع ما، خوشه را خروار کرد

هر چه کم کردند، او بسیار کرد

تا نه ای گم گشته، پیدا چون شوی