مرا هر رگ و هر پی و بند بود

که آوخ! سیه شد بچشمم جهان

بدین خردیم، آسمان درشت

بدام بلای تو افکند و کشت

بخشکید پاک این چه پیوند بود

که این تیشه کین بدست تو داد

فتاد این وجود نزارم، فتاد