چو بینی ره نیک و آئین نو

چو آسودگی زاید این روز سخت

چو فرخنده گردی و پیروزبخت

چو پیرایه ها ماندت در گرو

چو افتادی اندر ترازوی مهر

چو صد راه داد و گرفتت سپهر

رهائی دهندت چو زین رنجها