چو دیهیم شاهت نشیمن شود

چو ریزند بر پای تو گنجها

چو بازارگانان خرندت بزر

برندت ز شهری به شهر دگر

چو از دیدنت، دیده روشن شود

بیاد آر، زین دکه تنگ من

ز سنگینی آهن و سنگ من