گه بلندی است، زمانی پستی

همچو من پای تو از خون، تر نیست

تو شکیبا شو و پندار چنان

که بجز برگ گلت بستر نیست

هر کس ای دوست، بلند اختر نیست

همه فرمان قضا باید برد

نیست یک ذره که فرمانبر نیست