برآشفت ناگاه برسان شیر

به خوبی شنیده همه یاد کرد

سر تور بی مغز پرباد کرد

چو این راز بشنید تور دلیر

چنین داد پاسخ که با شهریار

بگو این سخن هم چنین یاد دار

که ما را به گاه جوانی پدر